دامنه کاربرد و اهداف
این استاندارد روش تعیین میزان رطوبت آزاد موجود در سایندههای غیرفلزی مورد استفاده در فرآیند سندبلاست را با اندازهگیری کاهش جرم بر اثر حرارت تعریف میکند.
- کاربرد اصلی: کنترل کیفیت و تضمین یکنواختی سایندههای نو پیش از استفاده برای آمادهسازی سطوح فولادی قبل از رنگآمیزی و پوششدهی.
- شامل انواع سایندههای معرفیشده در سری ISO 11126 و روشهای آزمون مرتبط در سری ISO 11127 است1.
تعاریف کلیدی
- رطوبت آزاد: مقدار آب موجود روی سطح و در خلل و فرج ذرات ساینده که با گرم کردن نمونه تا دمای مشخص خارج میشود.
- کاهش جرم بر اثر حرارت: اختلاف وزن نمونه قبل و بعد از خشک شدن در دما و زمان معین.
تجهیزات و مواد
- اٌون یا کوره آزمایشگاهی با دمای ثابت (110 °C ± 2 °C)
- دسیکاتور برای خنک کردن نمونه پس از خروج از کوره
- ترازوی دقیق با دقت 0٫01 گرم
- ظروف مقاوم به حرارت (ظرف فلزی یا لعابی)
نمونهبرداری
– برداشت نمونه آزمون حدود 100 تا 300 گرم از ساینده نو، پس از همگنسازی کامل، در ظرف خشک و تمیز وزنکرده شود.
روش آزمون
- وزنکردن ظرف خالی، m₁.
- افزودن نمونه ساینده و ثبت وزن کل، m₂.
- قراردادن ظرف حاوی نمونه در کوره در دمای 110 °C به مدت 1 ساعت.
- انتقال ظرف به دسیکاتور و انتظار تا رسیدن به دمای محیط.
- وزنکردن ظرف و نمونه خشک، m₃.
- محاسبه درصد رطوبت:
%رطوبت=m2−m3m2−m1×100%رطوبت=m2−m1m2−m3×100
گزارش نتایج
گزارش آزمون باید شامل موارد زیر باشد:
- مشخصات ساینده (نوع، شماره بچ، تاریخ)
- دمای کوره و مدت زمان خشک کردن
- مقادیر m₁، m₂ و m₃
- درصد رطوبت محاسبهشده
- هرگونه انحراف از روش استاندارد2.
نامگذاری و نشانهگذاری
- عنوان کامل:
Preparation of steel substrates before application of paints and related products – Test methods for non-metallic blast-cleaning abrasives – Part 5: Determination of moisture - علامتگذاری روی بستهبندی:
“Abrasive ISO 11127-5:2020” همراه با رده اندازه ذرات و تاریخ انتشار.
نکات ایمنی
- استفاده از ماسک تنفسی (P2/P3) جهت جلوگیری از استنشاق گرد و غبار.
- انجام آزمون در محیط با تهویه مناسب یا سیستم جمعآوری غبار.
- حفاظت از دست و چشم در برابر تماس با نمونه و ظروف داغ.